W nieustannie przyspieszającym świecie wydaje nam się często, że odpoczynek jest czymś, co trzeba sobie udowodnić, albo na niego zasłużyć. Dźwiękoczułość nie pyta o zasługi. Pyta tylko, czy chcesz tu być — przez chwilę, bez niczego więcej.
Kąpiel dźwiękowa w ośmiu częściach - to nie jest terapia dźwiękiem ani sesja medytacyjna. To kąpiel dźwiękowa — wydarzenie muzyczne zaprojektowane nie tylko dla wrażeń słuchowych, ale skomponowane tak, żeby oddziaływać na ciało w najbardziej czuły sposób. Pisane fragmenty smyczkowe mieszają się z improwizacją wokalną, elektronika rozmywa granice między instrumentami, cisza trwa tyle, ile powinna. Wchodzisz. Kładziesz się. Zamykasz oczy. Uziemiasz ciało, wyruszasz w podróż. Wszyscy jesteśmy w jednej przestrzeni — nie ma sceny ani publiczności, jest wspólne bycie razem. Wykonawczynie poruszają się, zmieniają miejsca, głos dochodzi z różnych stron. Żywy, namacalny dźwięk skrzypiec i wiolonczeli — odbijany w elektronicznym lustrze, przekształcany w ambienty i pętle. Misy, które wprawiają w wibracje ciało i powietrze wokół niego. Narracja ośmiu części przeprowadza przez to, co między napięciem a spokojem. Każda z nich ma swoją intencję i teksturę. Rozpoczniemy od otulenia. Wsłuchamy się w oddech, przeprowadzimy przez coś, co można nazwać rozpuszczeniem granic — pozwolimy umysłowi na znalezienie stanu liminalności. Z zawieszenia, z lekkością wrócimy „do siebie” i uziemimy, rozgaszczając się w ciele na nowo.
Skład: skrzypce, wiolonczela, misy tybetańskie i kryształowe, elektronika na żywo, głos

Wykonawczynie:
Kasia Sylla - skrzypaczka, wokalistka, kompozytorka i edukatorka z korzeniami w Polsce i Gwinei. Ukończyła instrumentalistykę na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina i wokalistykę jazzową w PSJ. Obecnie studiuje afrykanistykę ze specjalizacją etiopistyczną na Uniwersytecie Warszawskim. Porusza się między gatunkami, kontynentami i językami — i właśnie ta przestrzeń pomiędzy interesuje ją najbardziej.
Uczy dzieci, młodzież i dorosłych — gry, śpiewu, improwizacji. We współpracy z Państwowym Muzeum Etnograficznym rozpoczęła projekt Afrochór: w którym wspólne muzykowanie i tradycyjne pieśni afrykańskie stają się punktem wyjścia do budowania wspólnoty przez wielogłos. Wierzy, że muzyka jest przestrzenią dla rytuału i przejścia, a głos to nie tylko wspaniały instrument, ale narzędzie ekspresji własnej tożsamości. Gra i nagrywa jako muzyk sesyjny i koncertowy, tworzy aranżacje i komponuje własną muzykę. Współpracowała m.in. z Baltic Sea Philharmonic, The Dumplings Orkiestra, Wojtek Urbański Orkiestra, Ralphem Kamińskim, Kubą Karasiem, Krzesimirem Dębskim, Buslavem i Jimkiem. Do udziału w Dźwiękoczułości zaprosiłam przyjaciółkę z tych właśnie scen.
Zuza Stradowska - wiolonczelistka i kompozytorka — artystka o szerokim muzycznym spektrum. Wspólnie z Kasią Syllą pracują nad dużym projektem orkiestrowym WWA Orchestra. Wiolonczela to przedłużenie jej osobowości, a jej aktywność łączy precyzję klasycznego wykształcenia z ogromną wrażliwością i niezależnością — tak muzyce jak i w życiu.

Czas trwania: ok. 75 minut
Miejsce: Pałacyk Konopackiego, ulica Strzelecka 11/13
Weź ze sobą matę. Jeśli potrzebujesz — kocyk i poduszkę.
Przeciwwskazania: pierwszy trymestr ciąży, rozrusznik serca, psychozy i farmakoterapia lekami psychotropowymi, epilepsja.