Wschód Piękna XII: Leszek Możdżer Solo / „Ludovica”: Grzech Piotrowski feat. Neco Novellas / Bratislava Hot Serenaders - więcej informacji

Dwunasta edycja festiwalu „Wschód Piękna” jest kontynuacją idei, która od początku opiera się na promocji sztuki, muzycznej różnorodności oraz twórczej improwizacji.

Twórcą festiwalu jest kompozytor i saksofonista Grzech Piotrowski, rodowity Olsztynianin, który ponad dekadę temu zdecydował, że to właśnie region Warmii i Mazur, będzie centrum muzycznych wydarzeń. Uczestników festiwalu zapraszano m.in. do Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej w Olsztynie, Amfiteatru Miejskiego, w plenerach Skansenu w Olsztynku, a także na sceny budowane bezpośrednio na wodzie. Ta niezwykła sceneria pozwała połączyć doświadczenie muzyki z bliskością natury.

Program festiwalu obejmuje koncerty artystów reprezentujących jazz, muzykę etniczną, folkową i klasyczną. W ostatnich latach repertuar został poszerzony także o wybrane projekty z obszaru muzyki popularnej, przy zachowaniu najwyższych standardów artystycznych.

Festiwal gromadzi liczną publiczność – zarówno miłośników muzyki, jak i odbiorców poszukujących inspirujących doświadczeń kulturalnych. „Wschód Piękna” stał się rozpoznawalnym symbolem jakości oraz różnorodności artystycznej w regionie. Rangę wydarzenia potwierdzają liczne wyróżnienia, w tym: tytuł „Ikony Warmii i Mazur” (2018), Nagroda Prezydenta Olsztyna (2019), certyfikat „Produkt Warmia Mazury”.

📻

Leszek Możdżer – wybitny pianista, kompozytor i producent. Dokonał w polskim jazzie mentalnej i stylistycznej rewolucji, jaka nie stała się wcześniej udziałem żadnego innego jazzmana.
Ukończył Akademię Muzyczną w Gdańsku. W wieku dwudziestu lat zaczął grać jazz i bardzo szybko zdobył wysoką pozycję wśród polskich muzyków jazzowych. Wielokrotnie był wybierany Muzykiem Roku, Kompozytorem Roku i Pianistą Roku w corocznym plebiscycie „Jazz Forum Magazine”. Do tej pory nagrał ponad sto albumów z wieloma uznanymi artystami, takimi jak: Zbigniew Namysłowski, Tomasz Stańko, Pat Metheny, David Gilmour (ex-Pink Floyd), Michał Urbaniak, Lester Bowie, Billie Harper, Lars Danielsson, Phil Manzanera (Roxy Music), Adam Makowicz (album „Live at Carnegie Hall”), a także koncertował ze światowej sławy artystami, takimi jak Charles Fox, Tan Dun, Marcus Miller, Arthur Blythe, Archie Shepp, John Scofield, Bobby McFerrin i wieloma innymi. W 2012 roku był przewodniczącym jury Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego odbywającego się na Montreux Jazz Festival.
Jest dyrektorem artystycznym ENTER Enea Festiwalu odbywającego się w Poznaniu.

Jako sideman nagrał muzykę do kilkudziesięciu filmów (m.in. dla Jana AP Kaczmarka – nagrodzona Oscarem ścieżka dźwiękowa do „Finding Neverland” – Zbigniewa Preisnera, Daniela Blooma i innych). Napisał dwie opery, muzykę do dwudziestu sztuk teatralnych i baletów oraz muzykę do filmów, m.in „Ikar” w reż. Macieja Pieprzycy, „Granatowy Zeszyt” (o Witoldzie Lutosławskim) w reż. Nataszy Ziółkowskiej-Kurczuk, „Nienasycenie” w reż. Wiktora Grodeckiego, „My już byliśmy” w reż. Anety Kopacz.

Jest laureatem wielu nagród przyznawanych przez polskie instytucje narodowe, a także nagród rządowych. Jest bardzo aktywnym pianistą, koncertującym w kraju i za granicą. Ostatnio eksperymentuje z różnymi strojeniami i wykorzystuje je na scenie (strojenie dekafoniczne, 440 Hz kontra 432 Hz grane jednocześnie), co sprawia, że ​​jego muzyka jest bardziej abstrakcyjna, ale nadal zrozumiała. Nowy, poniekąd abstrakcyjny świat dźwiękowy Możdżera, choć wsparty jest solidną podbudową teoretyczną, nie dla wszystkich jest przystępny, ale jest na pewno jest otwarciem nowego rozdziału w polskiej muzyce improwizowanej.
Leszek Możdżer objawia się zatem jako twórca nowej stylistyki w muzyce jazzowej, gdzie brzmienie i klimat budowane są impresją oraz nastrojem i niepowtarzalnym autorskim stylem wykonawczym. Może właśnie dlatego pianista przyjmowany jest jako elokwentny twórca jazzu młodego pokolenia: wyrafinowana propozycja artystyczna, złożona z muzycznych fascynacji i odkryć Leszka Możdżera – najpopularniejszego dzisiaj muzyka jazzowego w Polsce.

📻

Grzech Piotrowski – założyciel festiwalu „Wschód Piękna”. Artysta, który od ponad trzydziestu lat balansuje na krawędzi muzyki filmowej, klasycznej, jazzu, etno, roots, oraz otwartej improwizacji. Saksofonista, kompozytor i producent muzyczny. Tworzy projekty pełne przestrzeni, emocji i magii, w których wybrzmiewa spójna współpraca bogatych osobowości i muzycznych temperamentów.
W 2009 roku założył wymykający się z ram i standardów międzynarodowy projekt „World Orchestra”, skupiający wybitnych solistów — wokalistów oraz instrumentalistów — z różnych części świata. To zderzenie korzeni muzyki świata z orkiestrą symfoniczną, jazzem, folklorem i muzyką filmową. W tym wielokulturowym składzie powstały spektakularne widowiska muzyczne.
W międzyczasie swoimi występami solowymi oraz mniejszymi formatami doskonalił i ostatecznie wykreował muzyczną sygnaturę, jaką jest wyjątkowe brzmienie jego saksofonu.
Grzech Piotrowski ukończył prestiżowy Wydział Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie saksofonu. Nominowany był trzykrotnie do Fryderyków, w roku 2012 i w 2013 oraz nagrody Mateusz 2012 (Polskie Radio). Zdobywca Grand Prix na Hoeilaart Jazz Festival w Belgii w 1998 roku, Grand Prix na festiwalu Dwa Teatry w Sopocie za muzykę do spektaklu „Saksofon Basowy” Skvoreckiego, oraz pierwszych miejsc na festiwalach “ Jazz Nad Odrą”, “Pomorska Jesień Jazzowa”i “Jazz Juniors”. W swojej karierze założył zespoły: World Orchestra (działa od 2010 r.), Alchemik, Oxen, Dekonstrukcja Jazzu, Freedom Nation, Head Up.

Projekt „Ludovica” to nowe muzyczne wyzwanie Grzecha Piotrowskiego. Jego częścią są autorskie kompozycje bazujące na polskich tradycjach, przeplatane jazzowymi improwizacjami i znanymi utworami ludowymi jak „Lipka” czy „Czerwone jabłuszko”. Każdy utwór to osobna wielopłaszczyznowa muzyczna opowieść, swoisty ludowy pejzaż dźwięków. Podczas koncertu pojawiają się również mantry na saksofon, które unoszą słuchaczy w przestrzenie nieznanego, by po chwili porwać ich w wir rytmicznego oberka.
W składzie usłyszymy: saksofon, wokal i wiolonczelę, sekcję jazzową oraz oktet smyczkowy.

📻

Bratislava Hot Serenaders – wyjątkowa orkiestra, która pod przewodnictwem trębacza Juraja Bartoša od 1991 roku specjalizuje się w gorącej muzyce jazzowej lat 20. i 30. XX wieku. Orkiestra należy do światowej czołówki wykonawców autentycznych interpretacji jazzu tego okresu, o czym świadczą nagrody na europejskich festiwalach, a także pozytywne recenzje i krytyka z całego świata.

Orkiestra Bratislava Hot Serenaders należy do nielicznych zespołów muzycznych na Słowacji o tak wyraźnie określonym stylu. Jej osiemnastu entuzjastycznych muzyków spotyka się nieprzerwanie od sezonu założenia w latach 1991/1992, a ich styl pozostaje niezmienny. Co sprawia, że trzymają się razem w obecnym, burzliwym okresie gospodarczym? Tym „spoiwem” jest ich miłość do muzyki. Poświęcają cały swój wolny czas „hot jazzowi” oraz „sweet and dance music”, które dotarły do Europy pod koniec lat dwudziestych z Ameryki. Dzięki rozwiniętemu w Stanach Zjednoczonych przemysłowi gramofonowemu muzycy orkiestry mogą wyszukiwać stare płyty szelakowe, słuchać ich do późnych godzin nocnych i odtwarzać nuta po nucie dawne, subtelne melodie, naśladując ich aranżacje. Po wielu godzinach ćwiczeń zakładają tradycyjne stroje, układają włosy brylantyną i zaczynają grać na zabytkowych instrumentach oraz śpiewać do jednego mikrofonu.

Serenaders mają jeszcze jedną miłość – również muzykę, ale słowacką. Była ona wykonywana i nagrywana w Bratysławie i Pradze w latach trzydziestych i czterdziestych, a jej centrum stanowiło nazwisko niezwykle popularne w tamtym okresie: František Krištof Veselý. Ten nestor słowackiej muzyki rozrywkowej rozsławił wiele melodii, które dziś wykonuje BHS.
Od 1992 roku zespół nieprzerwanie bawi swoją niezwykle wierną i stale rosnącą publiczność. Ich wzajemna przyjaźń i zamiłowanie do rozrywki przeradzają się wręcz w pewnego rodzaju obsesję. Często odwiedzają się nawzajem i grają dla siebie przy nieformalnych okazjach. Nawet wtedy działają na pełnych obrotach, grając z energią i duchem tak ważnymi dla tego stylu muzyki.

📻

🐶📣Podążaj za megafonowym psem!🐶📣