Współczesną maską ochronną wzorca męskości jest radykalizacja, skrajne postawy i poglądy. Mimo groźnej miny nie daje odpowiedzi na lęk, frustrację i niepewność – pogłębia jedynie rozdźwięk między tym, co przykrywa, a tym, co pokazuje na zewnątrz. Temat tej bolesnej dychotomii podejmuje spektakl „Chłopcy”.

W obliczu rewolucyjnych przemian społecznych wzorzec męskości, kształtowany i doskonalony przez setki lat patriarchatu, konfrontuje się z bezradnością. Nie może w niej jednak otwarcie pozostać, ponieważ stary system nie dopuszcza takiego scenariusza, a nowy dopiero raczkuje i proponowane przez niego rozwiązania są niesłyszalne, zrozumiałe dla wąskiej grupy albo mało satysfakcjonujące. By odzyskać moc, przybiera więc maskę zaklinającą rzeczywistość. Zupełnie jak podczas obrzędów niektórych społeczności tradycyjnych, maska przepełnia noszącego siłą czy też pozwala się w silnego przetransformować. Jednak czym innym jest rytuał, mający symbolicznie wpłynąć na realny świat, a czym innym decyzja o przybraniu maski na stałe.

Pozorne antidotum okazuje się trucizną, o czym noszący maski nie wiedzą. Na szczęście są też osoby, które dostrzegają zgubne działanie radykalizmu i potrafią spojrzeć na jego zwolenników ze zrozumieniem. Sztuka „Chłopcy” jest przykładem tej perspektywy. Analizuje mechanizmy radykalizacji młodych mężczyzn, przy czym nie demonizuje tej grupy. Próbuje wejść w psychikę dojrzewających chłopców i dotrzeć do źródeł ich frustracji i agresji. Adresuje pokoleniowy problem zagubienia, relacji z ojcem, potrzeby przynależności oraz poszukiwania tożsamości w świecie pozbawionym stabilnych wzorców.

Autorami scenariusza spektaklu są tytułowi chłopcy. Pisali go, zwierzając się i opowiadając historie ze swojego życia w mailach i wiadomościach w serwisie Wykop.pl. Przyszłym tekstem dramatu przemawiali także przedstawiciele politycznych organizacji i trenerzy podrywu. Przedstawienie „Chłopcy” jest zatem skierowane przede wszystkim do młodych odbiorców, ale pozwala też zrozumieć ich motywacje osobom spoza kręgu mężczyzn, funkcjonującego pod wpływem zaklęcia radykalizmu.

Treści wrażliwe: przemoc, mowa nienawiści, wulgaryzmy, treści seksualne.

Ostrzeżenie: w spektaklu pojawia się płonąca pochodnia.

Informacje o spektaklu

Grupa wiekowa: młodzież i dorośli

Czas trwania: 60 minut

Obsada: Wiktoria Supryn, Aleksandra Tokarczyk, Maciej Karczewski, Julian Knaf, Maciej Walter

Reżyseria: Viktoria Dulak, Maciej Walter

Dramaturgia: Maciej Walter

Scenografia: Maciej Walter

Choreografia: Maciej Walter

Muzyka: „Recovery” – Rival Consoles; „HAHA” – Charlotte Adigéry i Bolis Pupul, „Dirge” – Death in Vegas

Data i miejsce premiery: 30 sierpnia 2025, Teatr Wybrzeże – Scena Kameralna

Teatr Polska to program organizowany od 2009 r. przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego. Co roku kilkanaście najlepszych spektakli rusza w ogólnopolski objazd po domach kultury w miejscowościach, w których nie ma teatru instytucjonalnego. Celem programu jest popularyzowanie sztuki teatralnej oraz eliminowanie barier ekonomicznych w dostępie do teatru.