Czy kultura potrzebuje inteligencji i czy formacja ta, oparta na misji oraz etosie, ma szansę przetrwać w rzeczywistości, która coraz sprawniej symuluje jej wytwory? Spotkanie reprezentantów dwóch pokoleń polskiej inteligencji twórczej to punkt wyjścia do dyskusji o zobowiązaniach wobec języka, literatury i myśli. Rozmówcy zmierzą się z pytaniem, co współcześnie oznacza bycie człowiekiem kultury oraz czy kategorie organizujące świat przez dekady wciąż posiadają moc sprawczą. Zaproszeni goście zastanowią się, czy literatura zachowała swój autorytet poznawczy w epoce powszechnego dostępu do informacji i czy kultura nie stała się jedynie kolejną formą konsumpcji treści.