Żmija, monodram Doroty Stalińskiej to opowieść o kobiecie samotnej, okaleczonej przez okrutny i bezwzględny świat wojny. Pozbawiona wymordowanej rodziny, rzucona w wir rewolucyjnych przemian zostaje żołnierzem, żołnierzem samotnym, okrutnie samotnym człowiekiem pośród ludzi. Otoczona obcymi i nienawidzącymi ją ludźmi, pozbawiona zrozumienia i odrzucona przez wszystkich toczy swoją opowieść samotnika, kobiety która w żadnej mierze nie decyduje o własnym losie.